Lubinski, Kubinski...
...Lominski, Rozanski ve Poznanski.
Varşova'da, Polonya'nın başkentindeyiz.
1939 yılının ağustos ayı. Avrupa hala barış içinde.
Varşova'da hayat, şu an için her zamanki gibi normal.
Ama birden, sanki bir şeyler olmuş gibi görünüyor.
Tüm Polonyalılar bir hayalet mi gördü? Bu araç neden birdenbire durdu?
Herkes sanki tek bir yöne bakar gibi.
İnsanlar korkmuş, hatta dehşete düşmüş görünüyor. Bazıları da afallamış halde.
Bu doğru olabilir mi? Doğru olmalı, şüphe yok.
Küçük bir bıyığı olan adam, Adolf Hitler.
Adolf Hitler, iki ülke hala barış içindeyken Varşova'da...
...ve tek başına mı?
Yarattığı onca heyecana karşın garip bir aldırmazlık içinde.
Bay Maslowski'nin mezeci dükkanıyla ilgilenme ihtimali olabilir mi?
Bu imkansız! O bir vejetaryen.
Yine de, her zaman rejimine dikkat edecek değil ya.
Bazen koca ülkeleri tek lokmada yutar. Polonya'yı da yutmak mı istiyor acaba?
Her neyse, buraya nasıl geldi? Tam olarak ne oldu?
Her şey, Berlin'deki Gestapo merkezinde başladı.
Yaşasın Hitler.
- Yaşasın Hitler! - Albay, Wilhelm Coetze'yi getirdik.
Dosyasına bakmak isterseniz.
- Umarım konuşur. - Konuşsa iyi olur.
- İçeri gönderin. - Baş üstüne.
Wilhelm Coetze!
Yaşasın Hitler!
Wilhelm, anladığım kadarıyla oynamak için küçük bir tank istiyorsun.
Evet, eğer iyi bir karne getirirsem babam alacağına dair söz vermişti.
Ama liderimiz, senin karne olayını öğrendi...
...ve istediğin şeyi sana vermeye karar verdi.
Yaşasın Hitler!
Babana, bu hediyeyi sana kimin verdiğini söyleyeceksin, değil mi Wilhelm?
Tabii ki. Liderimiz verdi.
Belki de bundan sonra liderimizi daha fazla sever, değil mi?
Kesinlikle.
- Şu an ondan hoşlanmıyor, değil mi? - Evet, hoşlanmıyor.
Ve bazen de onun hakkında komik şeyler söylüyor, değil mi?
Şey, Napolyon'un adını konyağa...
...Bismarck'ın adını da bir balığa verdiler.
- Ve Hitler'in adını da... - Bir parça peynire verecekler.
- Evet. - Evet.
- Bunu nasıl bildin? - Şey, birden içimden geldi.
İçinden mi geldi?
Umarım yanlış anlamazsınız. Ben her zaman...
Albay, umarım benden şüphe...
Yaşasın Hitler!
Liderimiz!
Yaşasın Hitler!
Yaşasın kendim.
Bu, senaryoda yok.
- Ama Bay Dobosh, lütfen. - Bu, senaryoda yok Bay Bronski.
- Bu laf bayağı güldürecek ama. - Burada güldürü falan istemiyorum.
Sana kaç defa, senaryoya replik ekleme dedim?
- Benim istediğim... - Fikrimi duymak ister misin Bay Dobosh?
Hayır, fikrini duymak falan istemiyorum.
O zaman size tepkimi göstereyim.
Bir kahkaha asla küçümsenmemelidir.
Bay Greenberg, siz bir oyuncusunuz, senarist değil. Anlaşıldı mı?
Senaryoda ne yazıyor?
- Odaya giriyorum. - Ve ne söylüyorsunuz?
- Hiç bir şey. - O halde hiç bir şey söylemeyin.
Burada oturmuş, sahnemin gelmesini bekliyor, herkes gitmeye can atarken...
...sırf iki küçük oyuncu kendi rollerini büyütecek diye...
...sıkıntıdan mahvoluyorum.
Bay Rawitch, bu dediklerinize karnım tok.
Ne cüretle bana amatör dersin!
Millet, herkesin şunu anlamasını istiyorum.
Bu çok ciddi bir oyun, gerçekçi bir dram...
- Günaydın Dobosh. - Günaydın.
- Elbisemi nasıl buldunuz? - Çok güzel.
Bu bir Nazi belgeseli...
Toplama kampında bu kıyafeti mi giyiyorsun?
- Sence hoş değil mi? - Bu kadarı yeter.
Neden olmasın ki? Bence bu harika bir karşıtlık.
Karanlıkta dövüldüğümü düşün. Bağırıyorum, ışıklar açılıyor...
...ve izleyici beni yerde, bu harika kıyafetin içinde görüyor.
- Bu harika bir espri. - Bu doğru Greenberg.
Sen bu işe karışma!
Harika bir yıldızın, bir artistin bu kadar zevksiz olması.
Aklını kaçırmış olmalısın.
Nasıl olur da karımla böyle konuşursun? Ne cüretle!
Özür dilerim. Bir an için kendimi kaybettim.
Tatlım, elbisen berbat.
Sadece bu sahnede çok başarılı olacağımdan korkuyorsun.
Korkuyor muyum? Neden korkayım ki?
Tabii ki korkmazsın. Dünya üzerindeki en iyi aktörsün.
- Bunu herkes biliyor, kendin bile. - Kapris yapma.
Tüm dikkatler benden uzaklaştığında, bir şekilde tüm ilgiyi sen topluyorsun.
Ne zaman bir hikayeye başlasam bitiren hep sen oluyorsun.
Ben diyete başlasam sen kilo veriyorsun. Grip olduğumda öksüren sen oluyorsun.
Eğer bir bebeğimiz olsa, annesinin ben olacağımdan bile emin değilim.
Baba olmak bana yeter.
Bay Dobosh, bakın, eğer bana bir şans verirseniz...
- Senin makyajını kim yaptı? - Ben yaptım Bay Dobosh.
- Bir sorun mu var? - Bilmem. Pek inandırıcı değil.
Benim gördüğüm, sadece ufak bir bıyığı olan bir adam.
Ama Hitler de öyleydi.
Durun biraz, olay sadece bıyık değil. Bu... Bilmem ki.
- Sadece onda Hitler havası alamıyorum. - Ben alıyorum.
Anlıyorum.
Şu resim. Onun da böyle görünmesi gerekiyor işte.
Ama o zaten benim resmim.
O zaman resimde de hata var.
Beni dinleyin Bay Dobosh, sıradan biriyim ve çok çalışmam gerekiyor.
Ama Hitler'e benzediğimi biliyorum, ve bunu hemen şimdi kanıtlayacağım.
Sokağa çıkıp neler olduğunu göreceğim.
İşte Hitler, Ağustos 1939'da Varşova'ya bu şekilde geldi.
İmzanızı alabilir miyim Bay Bronski?
- Bronski mi? - Tabii ki.
Komik olacağını biliyordum.
Sonra Dobosh gelip dedi ki, "Bronski, Hitler'i sen oynayacaksın."
Kariyerimin o gün gerçekten başladığını düşünmüştüm.
Canını sıktığına değmez Bronski. Gerçek yetenekleri sonsuza dek engelleyemezler.
Senin Shylock'u oynayacağın gün de gelecek.
Rialto Sahnesi.
Shakespeare bunu yazarken beni düşünmüş olmalı... Bu benim.
"Benim de gözlerim yok mu? Ellerim...
...organlarım, hislerim, duyularım, sevgim, tutkularım yok mu?
Aynı yemeklerle beslenip, aynı silahlarla yaralanıp...
...aynı hastalıklara maruz kalmıyor muyuz?"
"Bizi yaralarsanız akmıyor mu kanımız?"
"Bizi gıdıklarsanız gülmüyor muyuz?"
"Bizi zehirlerseniz çıkmıyor mu canımız?"
İnsanları göz yaşlarına boğardın.
- Onun yerine burada mızrak taşıyorum. - Hepimizin yaptığı bu, mızrak taşımak.
Birinci perdede mızrak taşı, ikinci perdede mızrak taşı.
Son perdede Rawitch'i sahnenin dışına taşı.
O amatörü sahnenin ortasında düşürmek nasıl da hoşuma giderdi.
İnsanları kahkahaya boğardı.
Merhaba, ben Bay Tura.
Bana salam ve peynirli sandviç ve bir bardak bira gönderin.
Acele edin lütfen, teşekkür ederim.
- İzleyiciler bu gece birazcık sakin. - Benim için değil.
Performansım çok kötü, biliyorum. Tartıştığımızda hep böyle oluyor.
- Güzel bir şeyler söyle. - Seni numaracı.
Polonius ile olan sahneni izledim. Daha iyisini görmedim bu zamana kadar.
Seni öpmek isterdim ama maalesef makyajım bozulur.
Sevgilim, bu sabah dediklerinde haklıydın.
Provalardan sonra kendimi çok kötü hissediyordum, Dobosh'a gittim...
...ve yeni oyunun tanıtımında adını birinci sıraya yazmasını rica ettim.
Gerçekten mi sevgilim? Çok tatlısın. Ama bu hiç önemli değil.
Dobosh ta öyle söyledi zaten, bu yüzden önceki haliyle bıraktık.
Sevgilim, senin hakkında hissettiklerimi biliyorsun.
Neden öyle...
- Çiçekler. - Ne güzeller, değil mi?
- Masum ayağına yatma. Kim gönderdi? - Bilmiyorum. Üzerinde kart yoktu.
Gene mi? Üç gecedir aynı şey. Kim bu adam?
Eminim ki benimle alakası bile yoktur.
Muhtemelen bir tiyatro sever, bir sanat sempatizanıdır.
Her gece balkonda oyunu izleyen biri...
Ya da bilet alamayacak kadar fakir olan...
...ve kendisine miras kalan çiçeklerden kurtulmak isteyen fakir bir oğlan.
3 gece üst üste.
Shakespeare bile, Hamlet'i 3 gece üst üste izlememiştir.
- Hamlet'i oynadığını unutuyorsun. - Bu doğru.
Bay Tura sahneye!
Maria, sevgilim, şimdi çok önemli bir bölümü oynayacağım.
Joseph, tatlım, yemin ederim ki kim olduğunu bilmiyorum.
Teşekkürler sevgilim.
Bu doğru Anna, kim olduğunu bilmiyorum. Ama kim olabileceğine dair fikrim var.
- Şu genç pilotu mu kastediyorsun? - Evet, oldukça genç.
Gene ikinci sırada oturuyor. Her gece daha da hoş görünüyor.
Beni yanlış anlama, kocamı seviyorum, neden böyle bir şey yapayım ki?
O harika biri.
Sadece küçük şeyleri kafasına çok takıyor.
Aynı ikinci sıradaki küçük şey gibi.
Cevap için bekliyorum.
"Teğmen Stanislav Sobinski." Haklıymışım, genç bir pilot.
- Çok mu acı çekiyor? - Evet, sessizliğini bozması gerekti.
- Daha fazla katlanamadı mı? - Evet, katlanamadı.
- Zavallı küçük şey. - Sadece saf bir oğlan.
- Ah, hayır. - Ne yapmanı istiyor, onu evlat edinmeni mi?
Bir dakika için bile olsa beni görmek için can atıyor.
Tabii ki olmaz, imkanı yok. Ona karşı kaba olmak ta istemiyorum.
Birine hayran olan ve onu izlemek için bilet alan birini görmezden gelmek...
Tatlım, vaktini mazeretlerle harcama daha fazla.
Eğer onu görmek istiyorsan, hala gençken gör onu.
Evet, hayranlarıma böyle bir borcum var.
Sevgili teğmen... Onu görene kadar bekle Anna.
Üzgünüm ki fazla vaktim yok.
Ama beni görmek için ısrar ediyorsanız, Hamlet, "Olmak ya da olmamak"...
...monoloğundayken soyunma odama gelin.
- Nasıl oldu? - Güvenli.
"Ne ağır bir yük bu!"
Sesini duydum. Geliyor.
Artık çekilelim efendim.
Olmak ya da olmamak...
İşte bütün mesele bu.
Düşüncelerimizin katlanması mı güzel...
...zalim kaderin yumruklarına, oklarına...
...yoksa diretip...
Beni kabul ettiğiniz için teşekkür ederim Bayan Tura.
Bu anın gelmesini ne kadar iple çektiğimi bir bilseniz...
- Şimdi de hayal kırıklığına uğradınız. - Bayan Tura.
- Oturun lütfen. - Teşekkür ederim.
Demek bana o güzel çiçekleri gönderen bey sizsiniz. Teşekkür ederim.
Her nedense sizi daha çok, ağırbaşlı ve yaşlı bir bey olarak düşünüyordum.
Ama şimdi sizi görüyorum da...
Sizi buraya çağırmamın doğru olup olmadığını merak ediyorum.
Soyunma odamda asla yabancılarla görüşmem.
Ama ben yabancı sayılmam. Oynadığınız bütün oyunları izledim.
Sizi, Kiki'yi oynarken izlediğimde nasıl güldüğümü hayatta unutamam.
Bazıları komik olduğumu söylüyordu.
Ama Lady Macbeth'i oynarken kesinlikle o kadar komik değildiniz.
- Teşekkür ederim. - O gece beni oldukça korkuttunuz.
Zavallı, küçük ben mi? Bir sineğe bile zarar vermem ben.
Ya da bir Japon balığına. Bu arada, o nasıl?
- Kim? - Japon balığı.
- Hangi Japon balığı? - Şu çok bağlı olduğunuz.
Tüm röportajlarınızı okuyorum.
Evet, tabii ki.
Sizin çiftlikte, sabanın arkasındayken çektirdiğiniz resmi görünce...
- Bu arada o neredeydi? - The Chronicle'da.
Demek istediğim, çiftlik neredeydi?
Hayır, benim hakkımda yeteri kadar konuştuk.
Biraz da kendinizden bahsedin.
Anlatacak çok şey yok. Bombardıman uçağı kullanıyorum.
Ne kadar heyecanlı.
O kadar heyecanlı mı bilmiyorum ama oldukça bombacı.
İnanmayabilirsiniz ama 2 ton dinamiti 2 dakikada bırakabiliyorum.
- Gerçekten mi? - İlginizi çekti mi?
Kesinlikle çekti.
Haddimi aşmak istemiyorum ama şansımı deneyeceğim.
Size uçağımı göstermeme izin verir misiniz?
- Olabilir. - Sizi ne zaman arayabilirim?
Yarın saat 2'de evden arayabilirsiniz.
Yok, en iyisi havaalanında buluşalım.
Hoşça kalın.
Biraz acemice davrandıysam umarım affedersiniz.
İlk defa bir aktrisle tanışıyorum.
Teğmen, ben de ilk defa...
...3 ton dinamiti, 2 dakikada bırakan bir beyle tanışıyorum. Hoşça kalın.
Güle güle.
Yarın saat 2'de Varşova'ya, tepeden bakıyor olacağım.
Beni yerden 3000 metre yukarıya çıkartacak.
Bunda yanlış bir şey yok, değil mi?
Hayır, kesinlikle yok. Tabii Tura anlamadığı sürece.
Sonuçta, kocanın öğrenmediği şey karısını hiç incitmez.
Başıma geldi.
Her aktörün korktuğu şey.
Ne oldu sevgilim?
Sahnedeyken, birisi salonu terk etti.
Lütfen söyle Maria, tüm etkinliğimi kaybediyor muyum?
Tabii ki hayır sevgilim. Çok üzgünüm.
Ama oyunu terk etti.
Belki kendini iyi hissetmiyordu. Belki gitmesi gerekiyordu.
Belki ani bir kalp krizi geçirdi.
- Umarım öyledir. - Eğer terk etmeseydi ölebilirdi.
Belki de şu an ölmüştür. Sevgilim, içimi rahatlattın.
- Neler oluyor? - Hitler, parlamentoda konuşuyor.
- Nasılsınız Bay Dobosh? - Nasılsınız doktor?
Bu bey, yabancılar bürosundan Dr. Voyawski.
Nasılsınız beyler?
Üzgünüm ama size kötü haberlerim var.
Hükümet, bu oyuna devam etmenin makul olmadığını düşünüyor.
Ne?
Yani bu gece açılışı yapamayacak mıyız?
- Evet, mevcut durum bu. - Ama neden?
- Hepimizin bilmeye hakkı var. - Oyunun sanatsal bir değeri olduğunu biliyorum.
Daha da fazlası var.
Hükümetin korktuğu da bu zaten.
Oyun, Hitler'i kızdırabilir.
Bu, o kadar da kötü olmazdı.
Bizim hakkımızda ne dediğini okudun mu hiç? Ya da onu dinledin mi?
Üzgünüm beyler ama son karar bu.
Olmak ya da olmamak...
İşte bütün mesele bu.
Düşüncelerimizin katlanması mı güzel...
...zalim kaderin yumruklarına, oklarına...
Anna, Bayan Tura ile yalnız görüşmek istiyorum.
Stanislav, hizmetçimin odayı ne zaman terk edeceğini ben söylerim.
Sana anlatacak çok şeyim var. Uçaktayken konuşamıyoruz.
Çay salonundayken, konuşmaktan başka bir şey yapamıyoruz.
Soyunma odasındayken, makyajım için çok dikkat etmemiz gerekiyor.
Maria, geçen gün uçaktayken...
...benim seni izlediğimi düşünmüyordun ama seni, bana bakarken gördüm.
Çok sempatik bir bakıştı.
Benden hoşlandığına dair bir his var içimde. Yanılıyor muyum?
Hayır, yanılmıyorsun Stanislav.
- Dürüstçe söyle bana Maria. Hala benden hoşlanıyor musun? - Şey, tabii ki hoşlanıyorum.
Demek hala benden hoşlanıyorsun. Benden her zaman hoşlanacak mısın peki?
Aksi bir neden göremiyorum.
Bu harika.
Peki kocanı ne yapacağız?
- Nasıl? - Ona her şeyi anlatmalıyız.
Ne anlatacağız?
Birbirimizi deliler gibi sevdiğimizi.
Yolumuza çıkmaya hakkı yok.
Eminim ki bu durumu anlayacaktır. Aynı şekilde Bay Dobosh da.
- Dobosh mu? Onunla ne ilgisi var? - Sahnede kalmak istemiyorsun, değil mi?
Buna müsaade edemem. Zaten yeterince usandın bu durumdan.
Daha sakin bir hayat yaşamak istiyorsun. The Chronicle'da öyle yazıyordu.
Sevgilim, şimdi o çiftlikten gerçekten hoşlanacaksın.
Saban kullanman da gerekmeyecek. Sana bir traktör alacağım.
Japon balığın için yüzme havuzu yapacağım.
Gerçekten çok tatlısın...
...ama benim evli bir kadın olduğumun farkında değilsin.
- Bu yüzden kocanla konuşmam gerekiyor. - Ama ben kocamı seviyorum.
Hayır, sevmiyorsun.
Sadece iyi ve nazik bir insansın ve onun için üzülüyorsun.
Sen hiç merak etme. Bu bir erkek meselesi.
- Onu burada bekleyeceğim. - Stanislav, beni dinlemen gerek.
Hepsi benim hatam ama anlaman gerekir ki ben...
- Bayan Tura! - Dışarıda bekle Anna.
Bayan Tura, savaş başladı!
Herhangi bir savaş ilanı olmaksızın...
...Alman birlikleri, akşam itibariyle bir çok noktada sınırlarımızı geçti.
Herhangi bir uyarı olmaksızın.
Yaptıklarına pişman olacaklar. Onlara karşı koyacağız.
Savaş. Bu gerçekten savaş.
İnsanlar birbirlerini öldürüp öldürülecekler.
Hoşça kal Maria.
- Maria, duydun mu? - Evet, savaş başladı.
Bu imkansız görünüyor. İnanılmaz.
- Seyirci biliyor mu? - Hayır, onlara söylemem gerekiyor.
Bu bir komplo, adi bir komplo!
- Daha da kötüsü. Bu bir suç! - Kesinlikle doğru.
Ben sahnedeyken ikinci defa salonu terk etti.
- Sen neden bahsediyorsun? - Anlamıyor musun? Savaş başladı!
Bu hava alârmı!
Pencereleri kapayın! Acele edin, bodruma. Çabuk olun!
Artık Nazi oyunumuz hakkında endişelenmemize de gerek yok.
Naziler, kendileri oyunu sahneye koyuyor zaten. Çok daha büyüğünü.
Onları durduracak bir engel de yok hem.
Üzgün Polonya.
Bir uyarı yapılmaksızın, acımasız bir fatih tarafından saldırıya uğradı.
Varşova büyük bir yıkıma uğradı.
Polonya dramasında perde kapandı.
Hiç bir ferahlama belirtisi olmayan bir trajedi.
Polonyalıların tüm umutlarının karşısında bir Nazi tankı vardı...
...insanlar ise şaşkın ve yardıma muhtaçtı.
Onları durduracak hiç bir engel yoktu.
Bizi yaralarsanız akmıyor mu kanımız?
Bizi gıdıklarsanız gülmüyor muyuz?
Bizi zehirlerseniz çıkmıyor mu canımız?
Senden ne Shylock olurdu ama.
Tüm yapmam gereken, bir mızrak taşımaktı.
Acaba bir daha mızrak taşıyabilecek miyiz?
Öyle olmasını umalım.
Ama Polonya halkına yeni bir güç gelmişti.
Nazi terörüne cevap, nefret ve daha çok nefretti.
Baskıya karşı isyan.
Her an, her yerde kararlılıkla mücadele etmek.
Savaş artık "Z"nin eşiğindeydi.
"Zafer için "Z"!
Kahrolsun Naziler! Kahrolsun Hitler!
Varşova gizli örgütlerinin karşılık verişi...
Sabotaj, yok etme...
Ama Polonya halkının özgürlüğü için yürütülen esas kavga, İngiltere'de bir yerlerdeydi.
Polonya'nın genç erkekleri, Kraliyet Hava Kuvvetleri'ndeki...
...Polonya hava filosu ile ülkelerinin intikamını alıyordu.
Espri anlayışınızı koruyor olmanız memnuniyet verici.
Mevzu Berlin olunca daha da komik oluyoruz.
Keşke sizin ülkeniz için yaptıklarınızı yapabilecek kadar genç olsaydım.
Hadi ama profesör, radyodaki bir konuşmanız 10000 bomba değerinde.
Sizi bir daha ne zaman dinleyebileceğiz Profesör Siletsky?
Maalesef bu biraz vakit alacak.
Neden? Sorun nedir?
Bir sorun yok. Sadece kısa bir geziye çıkmak durumundayım.
Bu zamanda dönüş bileti alan da kesinlikle iyimser biridir.
Gizli bir göreve mi gidiyorsunuz profesör?
Bir faydası yok. Siz gençler benim için fazla zekisiniz.
Şimdi biliyorum işte, Berlin'e, Hitler'i ziyarete gidiyor.
Tam olarak değil. Ama umarım ki Hitler beni ziyarete gelmez.
Beni böyle harika bir akşam yemeği ile onurlandırdığınız için teşekkür ederim.
- Profesör, Varşova'ya mı gidiyorsunuz? - Bu çok riskli olurdu.
Nihayetinde siz hayatınızı her gün riske atıyorsunuz, değil mi?
Yani Varşova'ya gidiyorsunuz.
Lütfen, daha fazla anlatamam. Bundan bahsettiğim için üzgünüm.
- Ama bahsetmediniz ki. - Biz zorla aldık.
Sonuç olarak size güvenemezsem kime güvenebilirim ki?
Biliyorum ki, söyleyeceklerim bu odadan dışarı çıkmayacak.
Varşova.
Bir saatliğini orada olup annemi görebilmek için ruhumu bile verirdim.
Eğer hala sağsa tabii.
Keşke bunu öğrenmemin mümkünatı olsaydı.
Bunu öğrenebilir misiniz, lütfen? Annem...
Tam olarak nasıl hissettiğinizi anlıyorum. Ama anlamanız gerekir ki...
...seyahatimin amacını tehlikeye atamam.
Neden bana ailelerinizin nerede olduğunu söylemiyorsunuz?
Elimden gelen her şeyi yaparım.
- Profesör Siletsky? - Evet.
Çok şükür ki ailem Polonya dışında.
Ama Varşova'da biri var.
- Bir bayan mı? - Evet.
Çok özel bir konu. Çok minnettar olurum eğer ona...
- Ama kocasına söylemeyin. - Şimdi tam olarak ne söylemem gerektiğini biliyorum işte.
Sadece "Olmak ya da olmamak" deyin. O bilir.
Gizli mesaj mı?
Bayanın ismi ne?
- Adı Maria Tura. - Bir dakika, hemen yazayım.
Adı ne demiştin?
- Maria Tura - T-U-R-A. Doğru mu?
Bana, Maria Tura'yı daha önce duymadım demeyin.
Neden ki? Duymam mı gerekirdi?
- Şey, Varşova'da yaşadınız... - Evet, tabii ki. İsim tanıdık geliyor.
Oldukça tanınan biri.
- Tanınan mı? O fazlasıyla ünlü biri. - Evet, gerçekten öyle.
Buyurun, kardeşimin adı yazıyor burada. Yazımı okuyabilir misiniz hiç bilmiyorum.
- Tamam. - Teğmen.
- Nasılsınız efendim? - General Armstrong.
- Albay Cunningham. - Nasılsınız?
Benimle ne hakkında konuşmak istiyorsunuz teğmen?
Buraya gelmeyi birkaç gün önce düşünüyordum.
Muhtemelen önemli bir adama haksızlık yapacağım.
Kimden şüpheleniyorsunuz?
Efendim, geçen gece...
...Profesör Siletsky, kampta bize hitap ediyordu...
...ve ona Maria Tura isminden bahsettiğimde hiç duymadığını söyledi.
Ben de duymadım.
Ama o Varşova'da yaşayan bir Polonyalıydı.
O, Varşova'nın en ünlü aktristi.
Genç adam, tiyatro ile ilgisi olmayan bir dolu insan var.
Benim duyduğum, sadece bir aktris var mesela.
Ve umuyorum ki bir daha onun adını duymam.
Bayım, Maria Tura bir aktristen çok öte. O bir müessesedir.
Onun hakkında bir yazı okuyamayacağınız gazete yok.
Onun resminin olmadığı bir paket sigara yok.
Öldükten sonra onun adını bir sabuna verecekler.
Ona rastlamadan Varşova'da gezemezdiniz.
Profesör ayrılmadan bunu size anlatmaya mecbur hissettim kendimi.
- Çoktan ayrıldı, değil mi? - Evet, dün İsveç'e varması gerekiyordu.
Dur bir dakika. Buradan ayrıldığını nereden biliyorsun?
- Bize anlattı. - Ne anlattı size?
- Varşova'ya gideceğini. - Bu gerçekten şaşırtıcı.
Sonuçta hepimiz Polonyalıydık, kimse yanlış bir şey görmedi.
Aksi halde çocuklar ona adresleri vermezdi.
- Ne adresleri? - Varşova'daki akrabalarının adresleri.
- Onları aldı mı? - Evet efendim.
Nasıl böyle bir şey yapabildi?
Eğer adresler Gestapo'nun ellerine düşerse...
...tüm bu ailelere karşı bir misilleme yapabilirler.
Profesör Siletsky Varşova'ya ne zaman varacak?
Bugün muhtemelen Litvanya'ya giden gemiye binmiştir.
Litvanya'dan sonrası belli olmaz. 3 ya da 4 gün sürebilir efendim.
Varşova'ya uçman ne kadar sürer?
Yaklaşık 6-7 saat efendim.
- Biraz dışarıda bekleyebilir misin? - Baş üstüne.
Buna inanmaktan nefret ediyorum.
Ben de efendim. Ama hiçbir şeyi şansa bırakamayız.
Buraya en yüksek tavsiyelerle gelmişti.
Ve de tekrar tekrar kontrol etmiştik.
Adam, Varşova'daki gizli örgütlere iletilmek üzere talimatlar taşıyor.
Eğer onları örgütler yerine...
...Gestapo'ya iletirse...
...bu sadece yüzlerce insanın ölümü değil...
...Doğu Avrupa'daki örgütlenmemizin de yıkımı anlamına gelir.
Tabii ki öyle. Ama bu kadar belirsiz bir kanıt yüzünden bir adamı suçlamaktan da nefret ederim.
Onu suçlamıyoruz ki.
Siletsky, o pilotlara Varşova gezisini anlattığı an kendi ipini de çekmiş oldu.
Tamam, biraz aptalca davranmış olabilir.
Ama aynı derecede de tehlikeli.
Siletsky'yi tanırım. Hiç aptal değildir.
Emirleriniz nedir efendim?
- Genç adamı çağırın. - Baş üstüne.
İyi dinleyin teğmen.
Varşova'ya varır varmaz...
Sztaluga'nın kitapçısına gidip...
...ona bizim talimatlarımızı iletin.
Sztaluga, gizli örgütleri bilgilendirecektir.
Ama kitapçıda birileri olursa kesinlikle hiçbir şeyden bahsetmeyin.
Sadece Tolstoy'un Anna Karenina kitabının...
...bir nüshasını isteyin.
Sonra da Siletsky'nin resmini kitabın 105. sayfasına koyun.
- Anlaşıldı mı? - Evet efendim.
- 10 dakika kaldı. - Tamam.
Dur!
Onu kaçırmamız kötü oldu.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar.
Tolstoy'un Anna Karenina kitabı var mı?
Olması gerekiyor.
Evet.
Buyurun.
- Kaç para? - 20 zloti.
Çok pahalıymış, üzgünüm.
Hoşça kalın.
- Bu pulları alıyoruz. - Kaç para?
8.75 zloti.
Hoşça kalın beyler. Gene bekleriz.
Yardımcı olabilir miyim beyler?
- Bayan Maria Tura'yı arıyoruz. - Bayan Tura benim.
Bizimle gelmeniz gerekiyor.
Ben bir şey yapmadım. Neden beni istiyorlar?
Gelin, gidiyoruz.
205, 206.
Bayan Tura burada efendim.
Baş üstüne efendim.
- 206'da beklesin. - Baş üstüne.
İyi akşamlar Bayan Tura.
- İyi akşamlar. - Ben Profesör Siletsky.
Sizinle tanışmak büyük zevk Bayan Tura.
Oturmaz mısınız?
- Sigara? - Teşekkür ederim.
Buraya getiriliş şeklinizle ilgili özür dilemem gerekiyor.
Bir adam, bir bayanı bu kadar çok görmek istiyorsa...
...davetine bir kötüleme ile arka çıkar. Bu oldukça gurur verici.
Lafı gediğine koydunuz.
İşin aslı, sizin buraya getirilmenizden ben sorumlu değilim.
İngiltere'den genç ve yakışıklı bir adam...
...sizin için bu mesajı bana verdi.
Oldukça garip bir mesaj.
"Olmak ya da olmamak."
Şüphesiz bunun esas anlamını biliyorsunuz.
Evet, ufak bir fikrim var.
Ben gerçekten...
Beni affedin lütfen.
Alo? Evet.
Nasılsınız Albay Ehrhardt?
Evet, yolculuk biraz sarsıntılıydı...
...ama o uçağı İsveç'e gönderdiğiniz için çok minnettarım. Aksi halde...
Ne zaman arzu ederseniz, tabii ki.
Bu gece konuşmazsak, yarın sabah saat 10'da...
...Gestapo merkezinde. Tamamdır.
Sizinle tanışmayı merakla bekliyorum.
Hoşça kalın Albay.
- Özür dilerim. - Sizi daha fazla meşgul etmeyeyim.
Büyülü mesaj için teşekkür ederim.
- Bayan Tura, aktrissiniz, değil mi? - Evet.
Tiyatroda doğal olarak doğru rolü seçmeniz önemlidir.
Oldukça önemli.
Ama gerçek hayatta doğru tarafı seçmeniz daha da fazla önemlidir.
Doğru taraf.
Doğru taraf ne oluyor peki?
Kazanan taraf.
Tam olarak anlayamadım.
Burada, Varşova'da, iyi tanıdığımız bir çok insan...
ve aynı şekilde çok iyi şekilde tanımadığımız...
...ama tanışıklığımızı artırmak istediğimiz insanlar da var.
İşte bu noktada yardımınıza ihtiyacımız var Bayan Tura.
Bir casus olmamı mı istiyorsunuz?
Bu oldukça kaba bir kelime.
Bir keresinde bir casusu oynamıştım, büyük bir başarıydı.
Bu konuda harika bilgilerim var. Oldukça heyecanlı bir roldü.
Bunu gerçek hayatta da oynamak heyecanlı olmaz mıydı?
Son perdede vurulmuştum. Çoğu casusun başına gelen de bu galiba.
Sevgili Bayan Tura, sizin gibi büyüleyici birini...
...herhangi bir tehlikeye maruz bırakmayı hayatta düşünmeyiz.
Tek yapmanız gereken biraz eğlendirmek.
Mesela belirli insanları davet edip...
Tek odalı malikanemde büyük bir ziyafet verdiğimi hayal edebiliyorum.
Tabii benim güzel dairemi elimden aldılar.
Sizi temin ederim ki, bu konu kolaylıkla halledilebilir.
Hayat sizin için...
...eski konforlu günlerinize dönebilir Bayan Tura.
Evet, ne diyorsunuz?
Bu oldukça çekici ve cazip bir teklif.
Peki ya vicdanım için ne yapacağız?
Sizi, doğru bir amaç için hizmet vereceğinize ikna etmemiz gerekiyor.
Nazizm’in ne anlama geldiğini gerçekten bilip bilmediğinizi merak ediyorum.
Biraz fikrim var.
Son tahlilde, tüm yapmaya çalıştığımız mutlu bir dünya yaratmak.
Mutlu olmak istemeyenlerin bu mutlu dünyada yeri yok.
Bu oldukça mantıklı.
Gaddar ya da canavar değiliz. Lütfen söyleyin...
...bir canavara benziyor muyum?
Tabii ki hayır Profesör.
Bunu gerçekten hissederek söylüyorsunuz.
- Tabii ki öyle. - Biz de aynı diğer insanlar gibiyiz.
Şarkı söylemeyi, dans etmeyi sever...
...güzel kadınlara hayranlık duyarız.
İnsanız ve bazen...
- ...fazla insancıyız. - Buna inanıyorum.
Neden akşam yemeğine kalmıyorsunuz? Daha cazip bir şey düşünemiyorum.
Akşam bitmeden de "Yaşasın Hitler" diyeceğinize eminim.
Davetinizi kabul etmek isterim...
...ama sizin, Nazi davanızı en parlak şekilde temsil etmek istemeniz gibi...
...ben de Polonya davamı daha uygun bir elbiseyle temsil etmek isterim.
Tamamıyla anlıyorum. Lütfen beni çok fazla bekletmeyin.
- Hoşça kalın. - Bir dakika lütfen.
- Sabırsızlıkla bekliyorum. - Ben de öyle.
- Bu bayan ayrılabilir. - Baş üstüne.
Buraya girmek ne kadar zorsa çıkmak daha da fazla zor.
Fazlasıyla korktum ve fazlasıyla heyecanlandım.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
"Olmak ya da olmamak."
Çok daha iyi hissediyorum.
Bunu duyduğuma sevindim. Kimsin? Nasıl girdin buraya?
Paraşüt ile. Uçaktan atladım.
Dosdoğru yatağıma mı? Daireme nasıl girdin?
Karınız... Daha gelmedi mi? Endişeleniyorum.
- Endişeli misin? Esas ben endişeliyim. - Bağırma, bizi tehlikeye atacaksın.
- Ne de olsa hepimiz aynı gemideyiz. - Aynı gemi mi?
O zaman bir denizci olarak başka bir denizciye şunu sorayım:
Hangi rüzgar, seni kıyafetlerimin içine attı?
- Siletsky burada. - Ne?
Europe Otel'de. Beni ona götürdüler.
- Kitapçıda ne işin vardı? - Onları Siletsky'ye karşı uyardım.
Siletsky burada. O zaman her şey bitti.
Hala şansımız var, Siletsky, Gestapo'yla yarın görüşecek.
Ona ulaşmamız ya da oteli havaya uçurmamız gerekiyor.
Mümkünatı yok. Çok korunaklı bir kamp. Her tarafta asker var.
Burada olduğumu biliyor mu peki?
Hayır, ama benim bir Nazi casusu olmamı istiyor.
- Kim senin Nazi casusu olmanı istiyor? - Siletsky.
- Siletsky de kim? - Bir casus.
- Peki ya bu kim? - Teğmen Sobinski.
Burada ne işin var peki?
Ne fark eder ki? Anlamıyor musun? Siletsky buradaymış.
Bu inanılmaz!
Eve gelip, aynı gemide olduğum bir adamla karşılaşıyorum...
...ve karım bana, "Ne fark eder ki?" diyor.
Ama Bay Tura, çok kritik bir andayız.
Senin zamanını harcayıp her şeyi uzun uzadıya açıklamamı istemezsin.
Hayır, ama bir kocanın ufak ta olsa bir ipucunu öğrenmeye hakkı vardır.
Pekala. Siletsky, onunla akşam yemeği yememi istiyor.
Eğer aklımıza başka bir fikir gelmezse...
...söylemesi zor ama onu öldürmek zorunda kalabilirim. Çünkü ona ulaşabilen tek kişi benim.
Teğmen, Siletsky'den önce gelebilseydi bunların hiçbirine gerek kalmayacaktı.
Ama onlar Siletsky için bir uçak gönderttiler, bu yüzden de teğmenden önce geldi.
- Yeterince açık mı? - Hayır.
Yani onunla akşam yemeği yiyeceksin. Tek şansımız bu.
Karımın kimle yemek yiyip kimi öldüreceğine ben karar veririm.
- Polonya'nın tehlikede olduğunu anlamıyor musun? - Hiç mi vatanseverliğin yok?
Önce benim monoloğumda salonu terk edip sonra terliklerimin içine giriyorsun.
Şimdi de vatanseverliğimi sorguluyorsun.
Ben iyi bir Polonyalıyım. Ülkemi ve terliklerimi seviyorum.
- Umarım ülke sevgin önce geliyordur. - Bence de.
- Bu acil bir durum... - Bak...
Tüm konuyu bilmiyorum ama Siletsky, gerçekten Polonya için bir tehdit mi oluşturuyor?
- Bir yıkım. - Onun çaresine bakılması gerekiyor.
- Çaresine bakacağız da. - Bunu kim yapacak?
- Ben yapacağım. - Ama nasıl?
Nerede?
Gestapo Merkezi'nde, Bay Siletsky ile buluşacağım.
Onu öldürdükten sonra umarım her şeyin ne ile ilgili olduğunu anlatırsınız.
Düşündüğümden biraz uzun sürdü, umarım yapacağı etki buna değer.
Liderimiz için her saniye ölüme hazırım...
- ...önümüzdeki şu birkaç saat hariç. - Teşekkür ederim Profesör.
Bu elbiseyi sanki en son asırlar önce giymiş gibi hissediyorum.
Böyle yemekler de görmedim. Havyar hala var.
Evet, kazanan tarafta.
Kabul etmem gerekir ki bu masada oldukça ikna edici konuşmalar yaptınız.
Burada olmak çok güzel Profesör.
Ufak bir açık büfe ayarladım. Siparişlerle rahatsız edilmek istemeyiz.
Nihayetinde adil bir ülkede değiliz.
Bir casus olarak eğitiminizi başlatacak için en iyi şey...
...bir bardak şampanyadır.
Yıldırım harbine içelim mi?
Daha sakin bir kuşatmayı tercih ederim.
Profesör, sizden biraz korktuğumu söylemem lazım.
Ama neden? Korkmanıza hiç gerek yok.
Belki de öyle. Ya da o sakalınızın altında büyük bir nezaket taşıyorsunuz.
Tam olarak bilmesem de sanırım sizde çocuksu bir kişilik olabilir.
- Neden bunu ortaya çıkarmıyoruz? - Öyle yapacağım zaten.
Şuraya isminizi yazın, hakkınızdaki her şeyi söyleyeyim size.
Kocamın el yazısını ilk defa evlilik cüzdanında gördüm...
...bu da zaten yeteri kadar geçti.
Çok kötü bir riske giriyorum. Ama unutmayın...
Eğer bir falcı, işinde başarılı olmak istiyorsa...
...müşterilerinin gerçekten duymak istediklerini söylemesi gerekir.
Profesör, "S" harfini böyle yazdığınızı bilseydim buraya hiç gelmezdim.
- Gerçekten kararlı birisiniz. - Evet, fazlasıyla.
Ama hoş bir albeniniz de var.
Umarım şu "Y" harfine ulaşabilirsiniz Profesör.
Göreceksiniz.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Yaşasın Hitler.
Ben Yüzbaşı Muhm, Albay Ehrhardt'ın ekibindenim.
Lütfen girin.
Bir dakika.
Üzgünüm ama Albay Ehrhardt'ın planlarında ufak bir değişiklik oldu.
Sizinle hemen görüşmesi gerekiyor.
Evet, tabii ki.
Bir dakikaya hazırım.
- Çok üzgünüm. - Lütfen gitmek zorunda olduğunu söyleme.
Evet ama elimden geldiğince çabuk halletmeye çalışacağım.
Bu çok kötü. Buraya aklımda bir dolu şüpheyle geldim...
...ve tam davaya ısınırken beni burada bırakacaksınız.
Çok uzun sürmez.
Gestapo bu günlerde bayağı meşgul, beni başlarından atacaklarına memnun olacaklar.
- Çok özür dilerim. - Elden bir şey gelmez.
Bir dakika. Adınız neydi?
- Bayan Tura. - Kimi ziyarete gelmiştiniz?
Profesör Siletsky'yi.
Üzgünüm ama profesör bir şey söylemedi. Geri dönene kadar beklemek zorundasınız.
- Ama bu imkansız. - Üzgünüm. Yapabileceğim bir şey yok.
- 206'ya. - Baş üstüne.
Baş üstüne.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Bir dakika bekleyin, Albay Ehrhardt'a geldiğinizi söyleyeyim.
Hoşça kalın Albay.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
İngiltere'den gelen beyefendi değil mi bu yüzbaşı?
- Evet General. - Profesör, sizinle tanışmak bir zevk.
Çok büyük zevk.
İngilizleri fena kandırdınız, değil mi profesör?
İngiliz aslanı, çayını Almanya'da yapılmış...
...fincanlarda içecek.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Bu adam nasıl general olmuş?
Göring'in kayın biraderi.
- Geldiğinizi albaya haber vereyim. - Teşekkür ederim.
Yanında evrakları da getirmiş.
Şimdi, onun İngiltere'deki işbirlikçileri kimlerdi?
- Öğrendiğin an bana haber ver, gerisini ben hallederim. - Tamam.
- Tura, herkesin hayatı için oynuyorsun. - Biliyorum.
İmkansızı başaracağım. Kendimi bile aşacağım.
Hayır. Sakin ol ve sadece yapman gerekeni yap. Haydi, gidiyoruz.
Ülkemin kaderini bir amatörün ellerine bırakmaktan nefret ediyorum.
İçeri gelsin.
- Profesör, lütfen. - Teşekkür ederim.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Profesör Siletsky, sizi gördüğüme sevindim.
Ben de sizi gördüğüme sevindim.
- Oturun lütfen. - Çok teşekkür ederim.
Sizi burada görmekten dolayı ne kadar mutlu olduğumu anlatamam.
Sevgili albay, Gestapo'nun havasını yeniden solumanın ne kadar iyi olduğunu söylemem lazım.
Londra'da oldukça ünlüsünüz albay.
Size "Toplama Kampı" Ehrhardt diyorlar.
Evet. Toplama işini biz, kampı da Polonyalılar yapıyor.
Evet, öyle. Raporlar...
... ve gizli örgüt hareketinin sonu.
Şuna bir bakalım.
Harika.
Ölü kadar iyiler.
Otelde başka raporlar olmadığını farz ediyorum.
- Doğru, bu hepsini kapsıyor. - Güzel.
Bir kopyasını da sabah ilk iş Berlin'e göndertiyorum.
Kopyası mı? Evet, tabii ki. Kopyası.
Bana sorarsanız bu çok fazla bürokrasi. Ama onlar istiyorsa ayrı tabii.
Haliyle tabii. Profesör...
Varşova, bu günlerde oldukça tehlikeli.
Ama oteldeki raporların güvende olduğunu düşünüyorum.
Evet, bavulumda kilitliler. Tüm otel oldukça güvenli.
Evet, tabii ki haliyle.
Rapor üzerinde gerekli işlemlerin hemen başlamasını istiyorum.
- Bir dakikaya gelirim. - Çok iyi.
- Tamam, bu işe bir son verelim. - Hayır. Valizinde de raporlar varmış.
Valizinde de mi varmış?
Gene de o pis köpeği öldüreceğim.
Otele nasıl gireceğiz?
Oraya dön ve onu biraz oyala. Biz de yapacak bir şeyler bulacağız.
Albay, sormak istediğiniz başka bir şey var mı?
Çok var. Oturun profesör. Sormak istediğim bayağı şey var.
Çok fazla şey.
Öğrenmek istediğiniz ne varsa memnuniyetle cevaplarım.
Teşekkür ederim.
Demek bana "Toplama Kampı" Ehrhardt diyorlar.
Evet. Profesör...
- Sormak istediğim bir şey vardı. - Evet?
Böyle işte. Aklımda binlerce soru var...
...ama soracak bir şey bulamıyorum.
Ama belirginleşecek.
Belki sizin sormak istedikleriniz vardır.
Hayır, bir şey yok General.
Demek bana "Toplama Kampı" Ehrhardt diyorlar.
Bir saniye müsaade edin, hemen geleceğim.
- Söyleyeceklerim tükendi. - Tamam, bulduk.
- Şu silahı cebine sok. - Onu oteline götür.
Odasına girer girmez silahın kabzasıyla kafasına vur.
Sonra anahtarları al, valizi aç ve kağıtları yak. Sonra da onu vur.
Tamam. Dur bir dakika.
Bana ne olacak peki? Beni öldürürler.
- Başaracağını umacağız. - Güzel.
Dur bir dakika.
Sen otele git ve ben başarmanı umayım.
Al, başka bir şey düşün.
Yani bana gerçekten "Toplama Kampı" Ehrhardt mı diyorlar?
Albay, acil bir şey yoksa gidip biraz dinlenmek istiyorum.
Dinlenmek mi? Oh, Bayan Tura.
Bayan Tura nasıl acaba? Oturun profesör.
Gördüğünüz gibi Gestapo'larım oldukça faydalı.
Casus olarak bize faydası olabileceğini düşündüm.
Bunun yanında oldukça da iyi bir arkadaş.
Çok iyi arkadaş demek.
Albay, isterseniz sizi Bayan Tura ile tanıştırmaktan memnuniyet duyarım.
Şey, teşekkür ederim.
Olur da bayandan hoşlanırsanız...
Belki de benim için güzel şeyler söylersiniz.
Seve seve.
Teşekkür ederim.
- Kocası yok mu onun? - Var ama ne fark eder ki?
Evet, ne fark eder.
Bu arada onu kocası, şu meşhur Polonyalı aktör...
...Joseph Tura galiba. Tabii onu daha önce duymuşunuzdur.
Hayır, duymadım.
İşin aslı, daha önce Maria Tura ismini de duymadım.
Duymadınız mı? Onunla nasıl temasa geçtiniz peki?
Bu çok hassas bir konu.
İngiltere'de genç bir Polonyalı pilot vardı, adı sanırım Sobinski'ydi.
Ona bir mesaj iletmemi rica etmişti.
Bu oldukça ilginç. Mesaj neydi?
Genç Romeo'ya, mesajı kocasına söylemeyeceğime dair yemin ettim.
Bu size, kabaca bir fikir verebilir sanırım.
Evet.
- Biraz kaba. - Sanırım gizli bir aşk şifreleri var.
- Sizi sıkıyor muyum? - Hayır, bu oldukça ilginç bir konu.
Pilot bana mesajı verdi ama ne başını ne de sonunu anlayabildim.
Siz de anlayamazsınız. Ama Bayan Tura gayet iyi bir şekilde anladı.
Şey, mesaj neydi?
- "Olmak ya da olmamak." - Olmak...
- Olmak ya da olmamak! - Albay, telaşa gerek yok.
- Bu sadece Shakespeare. - Siz öyle sanın.
Profesör Siletsky, beni oldukça şaşırttınız.
Siz, bir Gestapo yandaşı, düşmandan Polonyalı kadına mesaj iletiyorsunuz.
Düşman diyorsam, gerçekten düşman!
Sizce aralarında bir şey mi var?
Yemin edemem, ama buna şüphe duymuyorum. Ya siz?
Ben de! Bütün Gestapo'yu seferber etmem gerekse bile bunu bulacağım.
Ama Albay, hiç anlamıyorum...
İkisinin arasında bir ilişki varsa bile bunun endişelenecek bir tarafı yok.
Endişelenmesi gereken tek kişi kocası.
Bu da yeter zaten! Maria Tura'yı tutuklatacağım.
Sanırım haklısınız profesör. O kadar uzun süredir Gestapo ile beraberim ki...
- ...her şeyden şüpheleniyorum. - Ben de öyle.
Yani bana, "Toplama Kampı" Ehrhardt diyorlar.
- Bayan Tura'ya dönersek. - Unutalım gitsin.
Onda gizemli bir şey yok, sadece ucuz, küçük...
Sanırım ne demek istediğinizi anladım.
O zaman söylememe gerek yok, değil mi?
Böyle tekrarlayıp durmamın mahsuru yok, değil mi Albay Ehrhardt?
Neden ki? Hayır, hiç de bile.
Daha önce de söylediğim gibi, Albay Ehrhardt...
Endişelenmesi gereken tek kişi kadının kocası.
Meşhur Polonyalı aktör, Joseph Tura.
- Bunun benimle hiç ilgisi yok. - Ama olması gerekir Bay Tura.
Çabuk ellerini kaldır.
- Hiç, bir cesedi oynadınız mı Bay Tura? - Ne?
Söylediklerimi tam olarak yapmazsan onlardan biri olacaksın.
Kapının oraya gidin ve arkadaşlarınıza oradan çekilmelerini söyleyin.
Bunu yapmayacağım.
Arkanı dön. Şuraya git ve yüzünü duvara dön.
Şimdi, orada dur.
Fikrini değiştirmeyeceğine emin misin? Sana bir şans daha vereceğim.
Elveda Bay Tura.
Çok yaşa Polonya!
- Ne oldu? - Bilmem, kaçıp gitmiş olmalı.
İşte orada!
Yakalayın onu!
Sahne arkasına geç. Perdeyi kaldır.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
- Profesör Siletsky. - Profesör Siletsky burada değil.
- Geri gelecek mi? - Evet, kesinlikle.
Profesörü burada beklememin bir sakıncası var mı?
Hayır, yok.
Teşekkür ederim.
- İyi geceler Profesör Siletsky. - İyi geceler.
- İyi geceler profesör. - İyi geceler.
- Profesör Siletsky? - Evet?
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Ben, Albay Ehrhardt'ın ekibinden Yüzbaşı Schultz.
Sizinle tanıştığıma sevindim yüzbaşı.
Bayan Tura.
Ayrıldınız sanıyordum.
Çıkabilmem için emir vermeyi unutmuşsunuz...
...ama beklediğim için pişman değilim.
Profesör Siletsky nasıl?
Ölü. Kesinlikle ölü.
Halletmem gereken işler vardı. Bir bardak şampanyaya ne dersiniz?
Hayır, teşekkür ederim. Alkol kullanmıyorum.
- Sigara? - Teşekkürler. Sigara içmem.
- Aynı Liderimiz gibi. - Evet.
Yüzbaşı, sizi beklettiğim için çok üzgünüm.
Yüzbaşıyı eğlendirmeye çalıştırdım ama oldukça şüpheci görünüyor.
İçeri girdiğimde oldukça şaşırdığımı kabul etmem gerekir.
Tabii sizi suçlamıyorum.
Tüm Gestapo, uzun süredir, herkes hakkında...
...en ufak şeyleri bile öğrenmek için geceli gündüzlü çalışıyor.
Buraya geliyorum ve bir kaç saat içinde şehirdeki en güzel bayanı buluyorum.
Bayanı daha önceden tanımıyor muydunuz?
Hayır, tam olarak değil. Ama oldukça basit bir açıklaması var.
Bayan Tura'dan, bir mesaj iletmesini istedim.
- Doğru, değil mi? - Evet.
Genç bir pilot var, Tura'ların, ama özellikle...
...Bayan Tura'nın arkadaşı. Doğru, değil mi?
Evet ama özel bir arkadaşım değil.
Yine de bir arkadaş. Bu bir nevi şifreli bir mesajdı.
Şifreli bir mesaj mı?
Bayan Tura'nın, Gestapo'dan saklayacak hiç bir şeyi yok.
Ama sadece küçük bir sırrı var.
Eğer kocası farkına varırsa onu öldürür.
Bu arada kocası, meşhur Polonyalı aktör Joseph Tura.
- Muhtemelen adını duymuşunuzdur. - Hayır, duymadım.
Profesör, Albay Ehrhardt...
Evet, yarın sabah saat 10'da onunla görüşeceğim.
Albayın planında ufak bir değişiklik oldu.
Onu götürmeyeceksiniz, değil mi?
Üzgünüm, ama albayın acilen profesörle görüşmesi gerekiyor.
Emirler bu şekilde.
Sanırım gitmem gerekiyor. Bir dakika müsaade edin lütfen.
Tatlım.
Sevgilim.
Valizi aç ve bütün kağıtları yak.
- Tamam. Siletsky'yi ne yaptınız? - Esas sen Sobinski ile ne yaptın?
Bunun şu an önemi yok, ama doğruca...
...Gestapo'nun ellerine gittiğinin farkında değil misin?
Evet, bu oldukça tehlikeli. En ufak bir hatada ölü bir adamım.
İçim rahat olmadıkça asla başaramayacağımı bilirsin.
Maria, dürüst ve açık ol. Bilmem gerekiyor.
Ona, monoloğumda salonu terk etmesini sen mi söyledin?
Sevgilim, tatlım, seni seviyorum.
Bunu bilmiyor ve hissetmiyor musun? Eğer sana bir şey olursa...
Sence başarabilir miyim?
Harika bir aktörsün. Senden başka kimse yapamaz.
Bunu yapabilirsin ve başaracaksın.
Hoşça kal sevgilim.
Güle güle.
Eğer geri dönemezsem, Sobinski ile aranda geçen her şey için seni affediyorum.
Ama geri dönersem... Bu da başka bir mesele.
- Evet? - Yaşasın Hitler.
- Profesör Siletsky geldi.
İçeri gelsin.
Sana ne söylediğimi anlamadın mı?
Onu tutukladınız mı? Neden ki? Kanıtınız yok mu?
Bu iyi bir mazeret. Onu da tutuklayın. Şüphelendiğiniz an tutuklayın.
Daha kaç kere onu tutuklamanızı söyleyeceğim? Yaşasın Hitler.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Profesör, en sonunda görüşebildik.
Lütfen rahatınıza bakın. Paltonuzu çıkarmaz mısınız?
Teşekkür ederim. Albay Ehrhardt...
Tekrardan Gestapo'nun havasını soluduğum için ne kadar mutlu olduğumu anlatamam.
Çok teşekkür ederim. Sigara, puro, bir bardak konyak?
Hayır, teşekkür ederim.
Planlarımda ani bir değişiklik oldu. Önemli haberler var.
Varşova'ya eski bir arkadaşınız geliyor. "Lider"
Lideri tekrar göreceğiniz için ne kadar mutlu olacağınızı biliyorum.
- Kim olmaz ki? - Bu doğru.
Onu ne kadar zamandır tanıyorsunuz profesör?
- Çok uzun zamandır. - Tabii ki.
Berchtesgaden, gerçekten söyledikleri kadar güzel mi?
Evet, sanırım bunu söylemem uygun olur.
Ama oraya esas güzelliği veren mimari yapısı ya da manzarası değil...
...Liderin oradaki varlığı.
Doğal olarak. Şey, Londra'dan ne haberler getirdiniz?
Londra'dan mı? Ah, evet, Londra. Albay, Londra'da oldukça meşhursunuz.
Size ne dediklerini biliyor musunuz? "Toplama Kampı" Ehrhardt.
Öyle mi diyorlar?
Yani bana "Toplama Kampı" Ehrhardt diyorlar.
Ben de böyle bir tepki vereceğinizi düşünmüştüm.
Evet Profesör, şimdi sizdeki bilgileri dinleyelim.
Sanırım bir bardak konyağa dayanabilirim.
Tabii ki. Konyak.
Bu, bana ucu Varşova'ya kadar uzanan komik bir hikayeyi hatırlatıyor.
Liderimiz hakkında bir hikaye. Nasıldı o?
Evet. Napolyon'un adını konyağa...
...Bismarck'ın adını da bir balığa verdiler.
Liderimizin adı da nihayetinde bir parça peynire verilecek.
Sizce de komik değil mi?
Hayır. Liderimiz için de öyle.
Adolf Hitler'in, tarihe bir meze olarak geçeceğini düşünmüyorum.
Profesör, sadece şaka yapıyor, duyduğumu söylüyordum.
Sonuç olarak ben asla... Lütfen beni yanlış anlamayın.
- Sadık biriyim. Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Profesör, bunu Lidere söylemeyi düşünüyor musunuz?
- Neden sizi mahvedeyim ki? - Tabii ki, çok iyisiniz.
Liderin bunu asla benden duymayacağına söz veririm.
- Şeref sözü. - Teşekkür ederim.
Profesör, eğer bu kadar nazikseniz, gizli örgüt hareketlerine ne olacak?
- Planlarınız tam olarak nedir? - Bilmek ister misiniz?
Evet, sakıncası yoksa.
Anahtar elimde, tek yapmam gereken kilidi bulmak.
Anahtardan ziyade kilide sahip olmak daha iyi. Kulağa nasıl geliyor?
Umut verici. Oldukça umut verici.
Ama tam olarak ne yapmak niyetindesiniz?
- O zaman detaylara geçelim. - Evet, lütfen.
Şu an için herhangi bir detay yok.
Önemli olan şey ise...
...tüm gizli örgüt hareketinin liderinin ismini bildiğim.
- Eğer kartlarımızı doğru oynarsak... - Anladım.
Eğer çobanı izlerseniz sürüyü de bulursunuz.
- Çobanın ismi ne peki? - Boguslaw Revanski.
Yüzbaşı Schultz gelsin.
Demek bana "Toplama Kampı" Ehrhardt diyorlar.
Yüzbaşı Schultz, şehirde bir adam var...
- Adı neydi? - Revanski.
- Bogoslov Revanski mi? - Evet.
- Onun için endişelenmenize gerek yok. - Nasıl?
Onu iki gün önce vurduk.
Revanski vuruldu mu? Buna inanmıyorum.
Yüzbaşı Schultz, kimi vurduğunuzun farkında mısınız ?
Gizli örgüt hareketinin anahtar adamını bulmak için hayatımı riske atayım...
...ama tam her şey hazırken... Bu bir sabotaj!
Çok gücendim Profesör.
Neden vurdunuz onu?
Lider hakkında komik hikayeler anlattığına dair kanıtımız vardı.
- Bu, onu vurmanızı gerektirmezdi. - Size katılıyorum.
En azından hemencecik değil.
Revanski'yi bu yüzden vurdunuz demek.
Onu önce kontrol etseniz daha iyi olmaz mıydı?
Neden insanları vurmadan önce kontrol etmiyoruz?
Üzgünüm ama siz kendiniz onun ölüm emrini imzalamıştınız.
Her gün imzalıyorum onlardan.
Artık kendi adamlarıma bile güvenemiyorum.
Albay, belki durumu kurtarabiliriz.
Başka bir adam daha var. Bir ihtimal. İyi bir ihtimal.
Maximilian Pietrowski.
Maximilian Pietrowski mi?
Bana onu da...
Evet.
Albay, söylemem gerekir ki insanları vurarak hiç bir şey elde edemezsiniz.
Bu kesinlikle olmaz.
Eğer bu İngiltere'de duyulursa, sana kahramanlık nişanı verirler.
- Çok gücendim Profesör. - Bu kadar yeter Schultz.
Baş üstüne.
Yüzbaşı Schultz'un, sorumluluğu size yıkmaya çalışma şekli hiç hoş değil.
Size katılıyorum. Sigara ve alkol kullanmayan, et yemeyen...
...birinde her zaman sorunlar olur.
- Lideri mi kasteddiniz? - Hayır, lütfen profesör.
- Umarım siz... - Neden sizi gene mahvedeyim ki?
Çok teşekkür ederim.
Sanırım en kısa sürede Londra'ya dönmek istiyorsunuz.
- Londra mı? Evet, kesinlikle. - Ne zaman gitmeyi planlıyorsunuz?
- En kısa sürede. - Mevcut şartlarda en iyisi de bu.
Perşembe günü İsveç'e giden bir uçağımız var.
- Sizin için yer ayarlayacağım. - Bu iyi.
- En iyisi iki kişilik olsun. - İki mi?
Gezim bir açıdan oldukça başarılıydı. Bir şey keşfettim.
Bayan Tura.
Gelmiş geçmiş en iyi yardımcım olacak.
- Bayan ajanlara pek güvenmiyorum. - Tanışınca fikrinizi değiştireceksiniz.
Neden olmasın? Kendiniz karar vermiş olursunuz.
"Hayır" derseniz ben de hayır diyeceğim
Sizi otelden ararım. Bayanın adı neydi?
Bayan Tura.
Kocası, şu meşhur Polonyalı aktör, Joseph Tura.
- Muhtemelen duymuşunuzdur. - Evet.
Savaştan önce, Varşova'dayken onu sahnede görmüştüm.
Gerçekten mi?
Onun Shakespeare'e yaptığını, şimdi biz Polonya'ya yapıyoruz.
- Hoşça kalın albay. - Güle güle profesör.
Ben Albay Ehrhardt. Oturun lütfen.
- Bayan Tura, sizi ben çağırdım. - Oldukça memnun oldum.
Hala karar veremedim. Oldukça çekici ve heyecan verici olduğunu biliyorum...
Bayan Tura, size kötü haberlerim var.
Eğer benim doğru kişi olduğumu düşünmüyorsanız...
...hayal kırıklığına uğrayacağım, ama tabii dava her şeyden önce gelir.
Hayır Bayan Tura. Konu bu değil. Kendinizi bir şoka hazırlayın.
Profesör Siletsky öldü.
- Öldü mü? - Öldürüldü.
İnanamıyorum. Bu olamaz!
- Ne zaman olmuş peki? - Henüz belli değil.
Haberini daha yeni aldım.
- Otelde mi öldürülmüş? - Hayır, dışarıda tuzağa düşürülmüş.
Lider Varşova'ya daha yeni geldi. Adamlar bu akşam için...
...güzel bir karşılama töreni planlıyor. Bir çeşit asker gösterisi.
Polonya Tiyatrosu açıldı. Bir gösteri ayarladılar.
Sahnedeki donanımlardan biri kırılıp Siletsky'nin vücudunu parçalamış.
Kim böyle bir şey yapabilir? Bir fikriniz var mı?
Evet, vücudunda bulunan mermi bir İngiliz tabancasından çıkma.
İngilizler, dün paraşütle birisini bıraktılar buraya.
Bilinmeyen tek bir şey var, o da adamın nerede olduğu.
İnanın bana onu bulacağız.
- Umarım. - Zavallı profesör.
Bu öğlen onunla bir görüşmem vardı.
Şu dakikalarda burada olacaktı.
Çok teşekkür ederim. Daha fazla vaktinizi almayacağım. Hoşça kalın.
Bayan Tura, bilmenizi isterim ki bizimle olan bağlarınız hala yerinde duruyor.
- Bize çok faydanız dokunabilir. - Teşekkür ederim.
Londra'da olmasına da gerek yok. Sizin için burada, Varşova'da bir şeyler ayarlayabilirim.
Albay, ne karar verirseniz verin eğer beni istiyorsanız...
Tabii sizi biraz daha iyi tanımam gerekecek.
Bu benim görevim ve aslında büyük de bir zevk.
Çok naziksiniz albay.
- Ama şu an... - Bugün olması gerekmiyor.
Biraz daha iyi olduğunuzda belki akşam yemeği yiyebiliriz.
- Haber verirseniz, neden olmasın? - Sizinle temasa geçeceğim.
Bunun sizi çok fazla etkilemesine izin vermeyin genç bayan.
- Çalışırım. - İşte önemli olan bu.
Bayan Tura oldukça üzgün görünüyor.
Normaldir, Siletsky'nin başına gelenler büyük talihsizlik.
- Sonuç olarak Lider için öldü. - Kesinlikle.
Alo. Günaydın Profesör Siletsky. Ben de tam...
Biraz geç kalacaksınız.
Evet, anlıyorum.
Profesör Siletsky'ye, geldiğimi haber verir misiniz?
- Profesör bir süre önce çıktı. - Öyle mi? Teşekkür ederim.
- Tura burada mıydı? - Evet.
- Bir şey söyledi mi? - Sadece çeneme yumruğu vurup...
...aynı hızla çıkıp gitti.
- Dobosh, ne olduğunu biliyor musun? - Evet, sorun yok, Joseph demin gitti.
- Ne demek istiyorsun? - Ufak bir sorun vardı.
Biri sakalına yapışmış olmalı.
Ben de onu düzeltip yeni bir takma sakal verdim.
Sadece tedbir amaçlı, Tura olduğunu anlayamazsın bile.
Ama o kayıp. Tiyatrodaki cesedi bulmuşlar.
- Her şeyi biliyorlar. - Ne?
- Tiyatroyu kim açmış? - Naziler.
- Anahtarı kim vermiş peki onlara? - Sen salak herif, sen. Kapa çeneni!
Onu öldürecekler. Bir şeyler yapman lazım. Yardım et ona.
Rawitch, bir şeyler yap.
Her şey yolunda.
- Profesör geldi. - Harika.
Profesör, lütfen buyurun.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler. Profesör nasıllar?
- İyiyim, sağ olun. Albay nasıllar? - Harika. Alabilir miyim?
Albay, lütfen söyleyin, Bayan Tura ile ilgili ilk izlenimleriniz nedir?
- Harika. - Böyle düşünmenize sevindim.
Evet, gerçekten öyle.
Özel Araştırma Timinden Yüzbaşı Mueller ve Teğmen Brundt'ı takdim edeyim.
Ya da bizim deyimimizle Hızlı Hareket Bölümünden.
- Nasılsınız? - Bu büyük zevk.
Gitmeden önce detaylı bir şekilde konuşsak iyi olur.
Bu beyefendilerle halletmem gereken bir kaç şey var.
Sizi bir müddet oturma odasına alabilir miyim?
Şimdiye kadar çözülmeliydi.
Biraz daha zaman verin. O korkunun tadını çıkarsın.
Gerçekten bizim olağan yöntemler yerine bu işlemi mi tercih ediyorsunuz?
Mantıklı düşünüldüğünde, ruhsal yaklaşım...
...daha etkili ve çok daha hızlıdır.
Peki ya o kadar mantıklı biri değilse?
O zaman biraz daha fiziksel medenilik deneriz.
Acele ettirmek istemem ama toplantınız daha uzayacak mı?
- Canınız mı sıkıldı? - Hayır, salonda oturan arkadaşınızla konuşmaya çalıştım...
...ama ölmüş gibi görünüyor.
Hayır, gerçekten mi? Gidip bir bakalım.
Cinayet gibi görünüyor.
Yanılıyorsam düzeltin albay...
...ama arkadaşınızla benim aramda ufak bir benzerlik var gibi sanki.
- Size de mi öyle geldi? - Kesinlikle.
Birimizin düzenbaz olabileceği yönünde büyük bir şüphem var.
Hiç öyle düşünmemiştim ama siz söylediğinize göre haklısınız.
Albay, sizce hangimiz düzenbazız?
Profesör, umarım bunu saygısızlık olarak görmezsiniz...
...ama bu odadaki genel hava, bunun siz olduğunuz yönünde. Lütfen affedin.
- Elbette. Biraz detektifçilik oynamamın mahsuru var mı? - Lütfen buyurun Profesör Siletsky.
Teşekkür ederim.
- Edmondson Mağazası, Londra. - Gerçek Siletsky de Londra'dan geldi.
Takım elbise Londra'dan alınmış.
- Durumum kötü mü sizce? - Berbat.
Saati hala çalışıyor.
Öldürüldü, hem de gerçek Profesör Siletsky daha...
Durum benim için oldukça kötü. Vurulmam muhtemel galiba.
Büyük bir ihtimalle.
Kesin bir amaç olduğuna şüphe yok.
- Bana benzemek istedi... - Ya da siz ona benzemek istediniz.
Bu doğru.
Saçlarımızın kesimi ve hatta sakalımızın şekli bile oldukça benzer.
Benzer değil. Tıpatıp aynı.
- Birbirinizi ne zamandır tanıyordunuz? - Kendisini ilk defa burada gördüm.
Yalan söylüyorsunuz. Bu düpedüz yalan.
Aylardır onu gözlemliyor olmalısınız.
Sakalı bu şekilde uzatmak çok süre alır.
- Çok iyi Schultz. - Harika Schultz.
Tabii benim sahte bir sakal takıyor olabileceğimi unutuyorsunuz.
Çok komik.
Hayır Profesör. Size daha güzel bir hikaye anlatayım.
- Belki onda takma bir sakal var. - Hiç sanmıyorum.
Neden içinizi rahatlatmak için sakalını çekmiyorsunuz?
- Bunu yapamam. - Demek bunu yapamazsınız.
Demek çok hassassınız. Soğukkanlılıkla bir adam öldürebiliyor...
...ama onun sakalını çekemiyorsunuz!
Buna inanamıyorum.
Ne cüretle beni böyle bir duruma soktun? Artık kimseye güvenemiyorum.
- Ama emri siz vermiştiniz. - Sorumluluğu gene benim üstüme mi yıkıyorsun?
Bu kadarı yeter Schultz. Güle güle beyler.
- Sizden nasıl özür dileyebilirim? - Sadece görevinizi yapıyordunuz.
Eğer içinizde ufak bir şüphe varsa neden benim sakalımı da çekmiyorsunuz?
- Lütfen Profesör. Olmaz. - Hadi ama, bir kerelik.
Yüzüme vurmayın. Sizi temin ederim ki bu duruma bir dakika bile inanmadım...
...ama şu Schultz yok mu... Profesör, eğer Lider'i görürseniz...
Ona anlatmazsam memnun olursunuz.
- Söylemeyeceğim. - Çok teşekkür ederim.
Şimdi en önemli şey, sizi en kısa zamanda Londra'ya ulaştırmak.
- Bayan Tura'yla, değil mi? - Tabii ki, nasıl isterseniz Profesör.
- Bana havaalanını bağlayın. - Albay Ehrhardt'ın odası neresi?
- Yaşasın Hitler. Albay Ehrhardt? - Evet, efendim.
Lider'in güvenlik ekibinin sorumlusuyum.
Buraya, bu sabah Lider ile beraber geldim ve bir saat içinde...
...ona yönelik bir suikast planını açığa çıkardım. Kimseye güvenemez miyim?
- Ama General... - Tutuklayın şu adamı.
- Hayır General. - Bu adam bir düzenbaz.
- Delirdiniz mi? - O Profesör Siletsky.
Şimdi ne söyleyeceksiniz peki?
Burada sakallı bir adam var ve sen onun sakalını çekmedin bile.
Ömrüm boyunca, bu kadar savsaklanan bir görev anlayışı görmedim.
- General... - Sana artık hiç güvenmiyorum.
Bu olayla artık ben ilgileneceğim.
Burada yeni bir düzenleme yapılacak ve kellen kesinlikle bağışlanmayacak.
- Buna ek olarak... - General, Lider ile olan randevunuzu...
...hatırlatabilir miyim?
Evet. Yakında seninle temasa geçeceğim.
Alın şunu dışarı.
Bir parça peynir ha?
Schultz!
Bana uçak ayarlanmıştı ama Bay Rawitch'in gene oyunculuk aşkı tuttu.
Bay Rawitch oynamaya başladığında birilerinin acı çekmesi gerekiyor.
Bay Tura, hayatınızı kurtarmaya çalıştığım için affedin beni.
Her şeyi berbat eden kimdi? Karına o kadar kaba...
- ...ve kıskançça davranmasaydın. - Umarım doğrudur.
- Ama değil. - Bunu sonra konuşuruz.
- Arkadaşlar... - Romalılar ve taşralılar.
Mark Antony'yi oynamak istediğini biliyorum ama bunun bize faydası yok.
24 saat içinde her şeyi öğrenecekler.
Sonra da bizi kapana kısılmış fare gibi yakalayacaklar.
Bir dakika. Hitler, kraliyet locasında oturuyor olacak.
İki yıl önce, "Operada Cinayet" oyununu sergilediğimizi hatırlıyor musunuz?
- Tam bir fiyaskoydu. - Tekrar olabilir.
Ama oradan çıkmak için riske girmemiz gerekecek.
Durum neredeyse aynı. Koridorda, Hitler'in locasını koruyan...
...askerler olacak.
Eğer onları bir saniyeliğine oradan uzaklaştırabilirsek...
Yani Gestapo'nun içinde bir karmaşa, bir karışıklığa ihtiyacımız var.
Tanıştığım her Gestapo'da bir heyecan yarattım.
Hayır, seni kullanamayız. Hiç bayan olmayacak.
Greenberg.
Evet Bay Dobosh.
Eğer Greenberg'in, birden Nazilerin arasında çıkıvermesini sağlarsak...
- Harika bir espri olur. - Hayır, olmaz.
Greenberg, her zaman önemli bir rolde oynamak isterdin.
- Ne yapmam gerekiyor Bay Dobosh? - Eğer doğru oynayamazsan hepimiz kaybederiz.
Doğru oynasan bile, gene de hiç bir şey garanti edemem.
- Ne yapmam gerekiyor? - Tamam, prova yapalım.
- Nasıl görünüyor? - Harika.
Sobinski, gitme zamanı.
- Hazırım. - Bir bakalım.
- Her şey tamam görünüyor. - Evet, çok hoş görünüyor.
- Seni 9 gibi alırım. - Sevgilim, hoşça kal.
Eğer bir şeyler ters gider de dönemezsen...
- O zaman Sobinski de dönemez. - Hoşça kal sevgilim.
Sanırım veda etmek istiyorsun. Devam et.
Bu, birbirimizi son görüşümüz olabilir.
Tek söyleyebileceğim, seni tanımak harikaydı Maria.
- Hoşça kalın Bayan Tura. - Güle güle Bay Sobinski.
- Yaşasın Lider. - Yaşasın.
- Buraya nasıl girdin? - Burada doğdum.
- Ölmek istemenin nedeni ne? - O.
- Lider'den ne istiyorsun? - Esas o bizden ne istiyor?
Polonya'dan ne istiyor? Neden böyle yapıyor? Neden?
"Biz insan değil miyiz? Bizim de gözlerimiz yok mu?
Ellerimiz, organlarımız, hislerimiz, duyularımız, tutkularımız yok mu?
Aynı yemeklerle beslenip, aynı silahlarla yaralanıp...
...aynı hastalıklara maruz kalıp, aynı ilaçlardan iyilik bulup...
...aynı kışın soğuğu ve yazın sıcağında üşüyüp ısınmıyor muyuz?
"Bizi yaralarsanız akmıyor mu kanımız?"
"Bizi gıdıklarsanız gülmüyor muyuz?"
"Bizi zehirlerseniz çıkmıyor mu canımız?"
"Bize yanlış yaparsanız hıncımızı alamaz mıyız?"
- Teğmen Lange ve Schneider. - Evet efendim.
Şunu alıp karargâha götürün. Onu sorgulamak istiyorum.
Beyler, bu inanılmaz olayla ilgili tek bir kelimenin bile dışarı sızmasını istemiyorum.
- Burada yetkili kim? - Benim efendim.
Böyle bir şey nasıl olabilir?
- Bilmiyorum efendim. - Bilmiyorsun demek. Bu kadar yani.
Demek Liderimizi böyle koruyorsunuz.
Lider'im, sizin buradan ayrılmanızı tavsiye etmek benim görevim.
Havaalanına. Ama yolda bir yere daha uğrayacağız. Neresi olduğunu söylerim.
Greenberg, her zaman Shylock'ı oynamak isterdi.
En sonunda o fırsatı elde etti.
Bir kere daha oynayacak.
Koridorda değil ama Polonya Tiyatrosu'nun sahnesinde.
- Tren istasyonu. - Gizli örgütler hala aktif.
Evet, gizli örgütleri kurtardık. Bronski, artık tarihe geçtik.
- Belki anımıza bir anıt bile dikerler. - Dikecekler.
Önümüzdeki asır boyunca bir atın üzerinde oturduğumu görebiliyorum.
Evet, ve bazen de...
- Sorun ne? - Hiç bir şey.
Tam bir gerginlik enkazıyım, garip şeyler hayal ediyorum.
- Ne hayal ediyorsun? - Bıyığın olduğunu düşünüyordum.
- Var zaten. - Hayır, yok.
Delirdin mi?
Bıyığım nerede? Bu bir felaket. Onu bulmamız gerekiyor.
Onsuz dışarı çıkamam. Maria'yı almam gerekiyor.
- Onunla ne yaptın? - Bıyığım!
Hemen bulmamız gerekiyor.
İyi akşamlar Bayan Tura.
Sanırım bizi gördüğünüze şaşırdınız.
Aksine, mutlu oldum beyler ama bir randevum var.
Öğrenmemiz gereken bir takım şeyler var.
Yarın ofisinizde görüşemez miydik?
Üzgünüm ama işimiz acil. Albayla beraber bir takım şeyler hakkında konuşuyorduk.
Bayan Tura, sizi oldukça çekici bir hanım olarak görüyoruz.
Teşekkür ederim ama bunun aciliyeti nedir?
Sizin gibi birinin, Profesör Siletsky'yi çekici bulması...
- ...oldukça garibime gitti. - Böyle işlerin sağı solu belli olmaz.
Mesela siz de oldukça çekicisiniz. Belki de benim zevklerim biraz gariptir.
Ama benim, Profesör Siletsky'deki gibi bir sakalım yok.
- Sizi büyüleyen de bu olmalı aslında. - Evet, bu oldukça merakımı uyandırdı.
İçimdeki çocuğu dışarı çıkardı. Her zaman onu içerde tutmak gerektiğini düşünmüşümdür.
- Ne demek istediniz acaba? - O takma bir sakaldı.
Beni ve görünen o ki sizi de kandırmış General.
Tüm bunları nasıl biliyorsunuz?
- General Von Seidelman. - Onun hakkında ne biliyorsunuz?
Beni ofisine çağırdı ve bir dolu soruya cevap vermek durumunda kaldım.
Bana, anlattıklarım için teşekkür etti...
Beyler, benden şüpheleniyor olabilir misiniz?
- Bayan Tura... - General, her şeyin yolunda olduğunu düşünüyordu.
Eğer General Von Seidelman sorun yok diyorsa yoktur o halde.
- Schultz, bu sefer beni nasıl bir işe sokmaya çalışıyorsun? - Albay, bu sizin fikrinizdi ama.
Sorumluluğu gene benim üzerime yıkmaya çalışıyorsun.
- İyi akşamlar Schultz. - İyi akşamlar albay.
Bu Schultz yok mu! Bayan Tura, çok özür dilerim.
Kaba olmak istemem ama bir randevum var.
Tamam, sizi bırakabilirim.
Anlamıyorsunuz, kendisi buraya geliyor.
- Biri buraya geliyor demek. - Eğer sizi burada görürse...
Resmi bir iş için buradayım. Endişelenecek bir şey yok.
Bayan Tura, kendinizi Gestapo'nun kollarındaymış gibi düşünün.
- Albay, ben evli bir kadınım. - Ama başka birini bekliyorsunuz.
- Şimdi kalmam gerekiyor işte. - Albay...
Kocanızı korumak durumundayım.
- Hayır Albay, bunu yapmamalısınız. - Bayan Tura, size bilezik vereceğim.
- Bugün güzel bir tanesine el koydum. - Bilezik falan istemiyorum.
Sizin için, hayatı yaşanır hale getirebilirim.
Size fazladan yiyecek sağlayabilirim. Size haftada 3 yumurta vereceğim.
Yumurta falan istemiyorum. Albay, lütfen gidin.
Maria.
- Neden bana söylemediniz? - Nasıl olacaktı o? Anlar mıydınız?
Hiç nezaketiniz yok mu?
Liderim!
Schultz!
Beyler, Lider, ikinizle de baş başa görüşmek istiyor.
Teğmen kontrolü alacak.
- Evet Liderim. - Atla.
- Yaşasın Hitler. - Yaşasın Hitler.
Oldukça sadık adamlar.
Haydi, İngiltere'ye gidelim.
Önce Hess'ti, şimdi de bu.
Millet, gülümseyin. Teşekkür ederim.
Ve siz Bay Tura. Bu harika oyunda gerçek bir kahramanı oynadınız.
Elimden gelenin en iyisini yaptım ve arkadaşlarım da büyük bir hünerle bana yardım ettiler.
Arkadaşlar, yaptığınız her şey için teşekkür ederim.
Ne kadar az olsa da.
Eminim ki, İngiltere sizlere minnettarlığını göstermek isteyecektir.
En çok neyi arzu edersiniz Bay Tura?
- Şey, ben... - Hamlet'i oynamak istiyor.
Ne de olsa William Shakespeare'in ülkesindeyiz.
Hamlet'i oynamak istiyor.
"Şu boyalı sözlerimle yaptığım işleri kıyaslıyorum da..."
"Ah, ne ağır bir yük bu!"
"Sesini duydum, geliyor. Çekilelim efendim."
"Olmak ya da olmamak."
Çeviri: Ceyhun Özkır (ceyyhun)